احتياجات آبي و مصرف آب : نيازهاي آبي روزانه گروههاي مختلف گاو شيري در جدول 1و2 نشان داده شده است . هر نوع محدوديت در مصرف آب ، حدود نيم تا يك كيلو گرم مصرف ماده خشك و يك تا 5/2 كيلو گرم توليد شير را كاهش مي دهد . گاوهاي دوشا روزانه ده مرتبه آب مي نوشند و به طور كلي گاوهاي شيري بازاء توليد هر كيلوگرم شير به حدود 5/4 تا 5 كيلو گرم آب نياز دارند . البته ذكر اين نكته ضروري است كه آب مصرفي گاو از نوشيدن و جذب رطوبت خوراك بدست مي آيد . براي مثال اگر جيره اي حاوي 40% رطوبت باشد بدين معنا است كه اگر در روز 37 كيلوگرم خوراك مصرف كند ،حدود 8/14 كيلو كرم آب وارد بدنش شده است . البته رطوبت جيره به تركيب وجود سيلاژ يا علوفه تازه در آن بستگي دارد . مثلاً جيره هايي كه سيلاژ ذرت زيادي دارند ، حدود 10 الي 20 كيلو گرم آب به بدن دام مي رسانند. برخي از عواملي كه بر رفتارهاي نوشيدن آب دام اثر مي گذارند عبارتند از : الگوي خوراك خوردن گاوها ، سهولت دستيابي به آبشخورها ، دماي آب و نحوه دسترسي به آب (تانك يا آبخوري هاي خودكار )فضاي قابل دسترسي آبشخورها . در ساعاتي از شبانه روز كه گاوها حداكثر مصرف ماده خشك را دارند ، بيشترين حجم آب مورد نياز بدن خود را نيز مي نوشند ، در اين شرايط گاوها علاقمند هستند كه بطور متناوب غذا خورده و آب بنوشند .بطور ايده آل بايد درهنگام مصرف خوراك آب تميز و تازه در اختيار گاوها باشد . در آب وهواي سرد اكثر گاوها ترجيح مي دهند كه بجاي برف و يخ هاي شكسته از آب استفاده كنند ، بنابراين براي افزايش سرانه آب بايد مانع از يخزدگي آبخوري ها شد . در برخي از منابع اشاره شده است گاوهايي كه آب سرد بيشتري مي نوشند تاثيري بر ميزان مصرف خوراك توليد شير آنها ندارد ولي برخي منابع ديگر اعلام كرده اند گاوهايي كه آب سرد كمتري مي نوشند توليد شيرشان بيشتر مي گردد عموماً در زمستان گاوها آب گرم را به سرد ترجيح ميدهند . تحقيقات گوناگون بيان كرده اند كه گاوهاي قوي و مهاجم نسبت به گاوهاي ضعيف تر بيشتر از آبخوري ها استفاده مي كنند . اين گاوها خوراك بيشتري خورده، شيرزيادتر و با چربي بالاتري توليد مي نمايند. اين رفتار هاي اجتماعي گاوها در بهاربندي از بعد اقتصادي براي گاوداران اهميت دارد . گاهي انتقال يك رأس دام از يك بهاربند به بهاربندي ديگر مشكل را مرتفع مي سازد . گوساله هايي كه از شير جايگزين شونده داراي منيزيوم بالا استفاده مي كنند ، بيشتر دچار سنگ كليه مثانه مي گردند . NRC ميزان 7/. تا 8/. درصد منيزيوم را براي جايگزين هاي شیر توصيه كرده است همچنين منابع نوين پيشنهاد كرده اند كه راندمان رشد گوساله را مي توان با در اختيار قرار دادن آب آزاد بهبود بخشيد .اگر ميزان مصرف آب حدود 15 الي 20% با آنچه در جدول 1و 2 نشان داده است مغايرت داشت مصرف وكيفيت آب گله دچار مشكل بوده و توليد شير در آن افت خواهد كرد . بطور كلي وقتي درجه حرارت هوا از 7 درجه سانتي گراد بالاتر رود ، ميزان مصرف آب افزايش پيدا مي كند و در دماي كمتر از 10 درجه سانتي گراد افت مي كند . گاوهاي گوشتي نيز در 4 ساعت 5 الي 6 مرتبه آب مينوشند و بطور نمونه يك گاو پرواري 450 كيلو گرمي در دماي 10 درجه به 17 تا 36 كيلوگرم آب و دوره هاي 30 درجه سانتي گراد به 36 تا 82 كيلوگرم آب در روز نياز دارد. جدول 1و2 برخي از عوامل را كه بر مصرف آب گاو اثر مي گذارد ، نشان مي دهد . جدول 1) نيازهاي آبي گاوهاي شيري : نوع دام سن يا توليد ليتر در روز گوساله هاي هلشتاين گوساله هاي هلشتاين گوساله هاي هلشتاين گوساله هاي هلشتاين گوساله هاي هلشتاين 1ماهه 2 ماهه 3 ماهه 4ماهه 5ماهه 6/7-5 2/9- 7/5 6/10 -8 3/13- 4/11 5/17-5/14 تليسه هاي هلشتاين تليسه هاي هلشتاين 18-15 24-18 27-4/22 5/36-7/27 گاوهاي جرزي گاوهاي گرنزي گاوهاي هلشتاين ،بروان سوئيس و آيرشاير 14 كيلو گرم شير در روز 14 كيلوگرم شير در روز 14 كيلوگرم شير در روز 59-4/49 8/60-4/52 6/64-1/55 گاوهاي هلشتاين ،براون سوئيس و آيرشاير گاوهاي هلشتاين ،براون سوئيس و آيرشاير گاوهاي هلشتاين ،براون سوئيس و آيرشاير 22 كيلوگرم شير در روز 36 كيلوگرم شير در روز 46 كيلوگرم شير در روز 6/102-2/91 6/159- 4/144 6/197- 4/182 گاوهاي خشك ،6 تا 9 ماه آبستن 4/94- 2/34 جدول 2) نياز روزانه آب مصرفي گاوها ي دوشا بر حسب درجه حرارت محيط: دماي محيط (درجه سانتي گراد) ميانگين توليد شير در روز (كيلوگرم ) 14 32 40 50 4/4 58 96 115 134 6/15 63 107 129 150 7/26 70 123 150 175 جدول 3)عوامل احتمالي كه باعث افت مصرف آب مي شوند : عامل اوليه مشكلات خاص فقدان وسايل و امكانات آبخوري پوسيدگي و خورده شدگي دريچه هاي خروجي آب فشار ناكافي سامانه حداقل 20 پوند فشار لازم است كيفيت ضعيف شيميايي آب بسيار قليايي يا اسيدي سولفيد هيدرژن (بوي تخم مرغ گنديده) طعم فلزي آهن ازدياد مواد جامد غير محلول در آب آلودگي كلي فرم باكترياي حاصل از آلودگي مدفوع در آب مواد شيميايي سطحي كه گاو بر روي آن مي ايستد ولتاژ برق حاصل از سيم هاي لخت دسترسي محدود اندك گاوها به آبخوري ها تراكم بيش از حد – سطوح گلي و لجني- مكانهاي نامناسب آبخوري ها علائم مصرف ناكافي يا بيش از حد آب: مصرف كم آب باعث محدود شدن خروج ادرار و سفت شدن مدفوع دام مي گردد، اين حالتها ممكن است علائم دهيدراسيون ناشي از بيماري باشد . محدوديت منابع آبي در گاوداري باعث محدودشدن توليد شير و اگر دام از گودالهاي آب حاوي ادرار استفاده كند ، بيماري روده اي بو جود مي آيد . بخاطر داشته باشيد فقدان نمك ، پتاسيم و پروتئين خام در جيره غذايي نيز مي تواند اين رفتارها را ايجاد كند . مصرف بيش از حد آب باعث توليد بيش از اندازه ادرار و شل شدن غير طبيعي مدفوع و تاحدي ايجاد نفخ گردد . اين نوع نفخ بيشتر در گوساله ها ديده مي شود . اسهال حاصل از مصرف بيش از اندازه آب از نظر رنگ و بو طبيعي و عادي مي باشد . در شرايطي كه دام مقدار بسيار زيادي آب مصرف مي كند ، احتمالاً مصرف نمك و جوش شيرين در آن بالا بوده و يا خوراك آلودگي داشته است . كيفيت آب: مشكلات ناشي از كيفيت نامناسب آب چاه ها و چشمه ها به ويژه در زماني كه مديريت محيطي ضعيف باشد ، ديده مي شود . گاهي اين منابع آبي داراي فاضلابهاي صنعتي ، شيردوشي يا تانك هاي سپتيك مي باشند . از آنجا كه گاوهاي پر شير ممكن است روزانه 90 تا 140 ليتر آب مصرف كنند ، نسبت به كيفيت آب حساس تر هستند . اگر گاوها از آب بركه استفاده مي كنند بيشتر در معرض خطرات بيماري هاي باكتريايي قرار خواهند گرفت ، لذا توصيه مي شود با فنس اطراف اين منابع آبي را محصور نمود . لازم به يادآوري است با بررسي كيفيت آب در محل مصرف موثر تر است از منبع و سرچشمه است ، زيرا نشان دهنده دقيق آبي است كه مدام مي نوشد . توجه به اين نكته ضروري است كه آب مورد استفاده در شير دوشي براي شستشوي دستگاه پستانها بايد حتماً عاري از كلي فرم ميكروبي باشد . همچنين اگر گاوها از آب آلوده استفاده كنند ، توليد شير كاهش پيدا كرده احتمال بروز كتوز و اسهال مزمن افزايش مي يابد . توصيه مي شود آبخوري ها حد اقل هفته اي دو مرتبه تميز شوند . ((كيفيت شيميايي آب: )) آبهايي كه ميزان سولفات و منيزيوم بالايي دارند ، باعث بروز اسهال شده و احتياجات روزانه بدن به سلنيوم ، ويتامين E و مس افزايش مي دهند . آبهايي كه آهن بالايي دارند ، نياز روزانه گاوهاي شيري به مس را ازدياد مي بخشند . اگر آب گاوداري تا حدي اسيدي باشد (PH كمتر از 5/5 )ممكن است اسيدوز خفيف با نشانه هاي زير بوجود آيد : ٭كاهش توليد شير ٭كاهش درصد چربي شير ٭كاهش افزايش وزن روزانه ٭ مشكلات از غذا افتادگي ٭شيوع بيماري هاي متابوليك و عفوني ٭افزايش درصد ناباروري در گله ٭افزايش ميزان حذف منابع آبي قليايي (PH بيش از 5/8 )ممكن است آلكالوز خفيف با نشانه هاي زير را بوجود آورد : ٭كمبود ويتامين B و اسيدهاي امينه ٭برخي از علايم شبيه اسيدوز خفيف در اين هنگام اگر جيره حاوي يونجه بافر و مواد معدني بالايي باشد ، آلكالوز تشديد مي شود سطوح بيش از 100 الي 150 پي پي ام نيترات (NO3) در آب مي تواند مشكلات توليد مثلي در گاوهاي بالغ در رشد تليسه ها بوجود آورد . البته تاثير نيترات در كاهش توليد شير ديده نشده است . علايم مسموميت با نيترات شامل نا باروري ، محدوديت افزايش وزن ، سقط ، بيماريهاي تنفسي و حتي مرگ است . وجود بيش از حد 1- پي پي ام در آب سمي باشد وميزان 125 پي پي ام منيزيوم و 250 پي پي ام سولفات باعث رواني و شل شدگي مدفوع مي گردد . آبي كه گوساله ها مصرف مي كنند بايد فاقد انواع باكتري هاي بيماريزا بوده و ميزان كلي فرم باكتريايي آب مصرف گاوهاي بالغ بايد كمتر از 10 در هر 100 ميلي ليتر باشد در همين راستا نظافت مرتب و منظم آبخوري ها ضروري مي نمايد . ((بررسي كيفيت آب )): لازم است كه سالانه آب گاوداري از نظر كلي فرم ها ، PH ، نيترات و نيتريت ها و مجموع باكتري ها بررسي و آزمايش شوند . اكثر آزمايشگاهها توانايي آزمايش فاكتورهاي آب را دارا هستند . ضمناً سطوح قابل قبول تستهاي كيفي آب در جدول 4 ارائه شده است . جدول 4: فاكتورهاي آناليز كيفي آب مورد ميانگين مورد انتظار سطح ايجاد مشكل احتمالي براي گاوها PH 7 5/7-8/6 زير 5/5 – بالاتر از 5/8 ppm ppm ppm مواد جامد محلول 368 500 يا كمتر بيش از 3000 مجموع قليائيت 141 400-0 بيش از 5000 سولفات 5/35 250-0 بيش از 2000 فلورايد 23/. 2/1-0 بيش از 4/2 كلسيم 4/60 43-0 بيش از 500 منيزيوم 9/13 29-0 بيش از 125 آهن 9/13 29 -0 بيش از 3/. منگنز 3/. 5./. -0 بيش از 5/. مس 1/. 6/. - 0 بيش از 6/. تا 1 ارسنيك _ 5./. بيش از 2/. كادميوم _ 1./.-0 بيش از 5./. سرب _ 5./.-0 بيش از 1/. نيترات (NO3) 8/33 10 - 0 بيش از 100 نيتريت (NO2) 28/. 1/. - 0 بيش از 4 الي 10 سولفيد هيدرژن _ 2 -0 بيش از 1 باريوم _ 1 _0 بيش از 10 روي _ 5_0 بيش از 25 مجموع باكتري ها درصد ميلي ليتر 336300 زير 200 بيش از يك ميليون مجموع كلي فرم درصد ميلي ليتر 933/. كمتر از 1 بيش از 1 براي گوساله ها بيش از 15 تا براي 50 براي گاوها كلي فرم مدفوع _ كمتر از 1 بيش از 1 براي گوساله ها بيش از 10 براي گاوها توجه به اين نكته ضروري است كه نبايد هر آبخوري در بهاربند براي بيش از 20 رأس گاو در نظر گرفته شود . لازم به ذكر است آبخوري ها در محل هايي قرار داده شوند كه به سهولت قابل دسترسي توسط دامها باشند ، اين مطلب در شرايط استرس هاي گرمايي اهميت بيشتري پيدا مي كند . در صورتي كه آب زيادي در اطراف آبخوري ها ريخته شده و محيطي خيس و لجني بوجود آورد احتمال بروز بيماري هايي مانند ورم پستان پيدا مي كند . در پايان شايان ذكر است كه هرچند در جيره غذايي ، تعادل پروتئين ، انرژي ، مواد معدني و ... اهميت زيادي دارد ولي هرگز نبايد آب و كيفيت آن را فراموش كرد، زيرا بدون وجود آب سالم ، تميز و با كيفيت نمي توان به عملكرد مظلوب در گاوها و گوساله ها دست يافت . منابع مورد استفاده : 1- grant , R .(1996). Water Quality and Requirements for dairy cattle . Nebguide 2- lrwin , R . W. (1992) Water require,ments of livestock Ontario university 3 – Maynard , H .(1992) . milk production linked to water quality , Reaap Canada ترجمه : آبتين اژدري لینک به منبع:http://www.skhass.org/
احتياجات آبي و مصرف آب : نيازهاي آبي روزانه گروههاي مختلف گاو شيري در جدول 1و2 نشان داده شده است . هر نوع محدوديت در مصرف آب ، حدود نيم تا يك كيلو گرم مصرف ماده خشك و يك تا 5/2 كيلو گرم توليد شير را كاهش مي دهد . گاوهاي دوشا روزانه ده مرتبه آب مي نوشند و به طور كلي گاوهاي شيري بازاء توليد هر كيلوگرم شير به حدود 5/4 تا 5 كيلو گرم آب نياز دارند . البته ذكر اين نكته ضروري است كه آب مصرفي گاو از نوشيدن و جذب رطوبت خوراك بدست مي آيد . براي مثال اگر جيره اي حاوي 40% رطوبت باشد بدين معنا است كه اگر در روز 37 كيلوگرم خوراك مصرف كند ،حدود 8/14 كيلو كرم آب وارد بدنش شده است . البته رطوبت جيره به تركيب وجود سيلاژ يا علوفه تازه در آن بستگي دارد . مثلاً جيره هايي كه سيلاژ ذرت زيادي دارند ، حدود 10 الي 20 كيلو گرم آب به بدن دام مي رسانند. برخي از عواملي كه بر رفتارهاي نوشيدن آب دام اثر مي گذارند عبارتند از : الگوي خوراك خوردن گاوها ، سهولت دستيابي به آبشخورها ، دماي آب و نحوه دسترسي به آب (تانك يا آبخوري هاي خودكار )فضاي قابل دسترسي آبشخورها . در ساعاتي از شبانه روز كه گاوها حداكثر مصرف ماده خشك را دارند ، بيشترين حجم آب مورد نياز بدن خود را نيز مي نوشند ، در اين شرايط گاوها علاقمند هستند كه بطور متناوب غذا خورده و آب بنوشند .بطور ايده آل بايد درهنگام مصرف خوراك آب تميز و تازه در اختيار گاوها باشد . در آب وهواي سرد اكثر گاوها ترجيح مي دهند كه بجاي برف و يخ هاي شكسته از آب استفاده كنند ، بنابراين براي افزايش سرانه آب بايد مانع از يخزدگي آبخوري ها شد . در برخي از منابع اشاره شده است گاوهايي كه آب سرد بيشتري مي نوشند تاثيري بر ميزان مصرف خوراك توليد شير آنها ندارد ولي برخي منابع ديگر اعلام كرده اند گاوهايي كه آب سرد كمتري مي نوشند توليد شيرشان بيشتر مي گردد عموماً در زمستان گاوها آب گرم را به سرد ترجيح ميدهند . تحقيقات گوناگون بيان كرده اند كه گاوهاي قوي و مهاجم نسبت به گاوهاي ضعيف تر بيشتر از آبخوري ها استفاده مي كنند . اين گاوها خوراك بيشتري خورده، شيرزيادتر و با چربي بالاتري توليد مي نمايند. اين رفتار هاي اجتماعي گاوها در بهاربندي از بعد اقتصادي براي گاوداران اهميت دارد . گاهي انتقال يك رأس دام از يك بهاربند به بهاربندي ديگر مشكل را مرتفع مي سازد . گوساله هايي كه از شير جايگزين شونده داراي منيزيوم بالا استفاده مي كنند ، بيشتر دچار سنگ كليه مثانه مي گردند . NRC ميزان 7/. تا 8/. درصد منيزيوم را براي جايگزين هاي شیر توصيه كرده است همچنين منابع نوين پيشنهاد كرده اند كه راندمان رشد گوساله را مي توان با در اختيار قرار دادن آب آزاد بهبود بخشيد .اگر ميزان مصرف آب حدود 15 الي 20% با آنچه در جدول 1و 2 نشان داده است مغايرت داشت مصرف وكيفيت آب گله دچار مشكل بوده و توليد شير در آن افت خواهد كرد . بطور كلي وقتي درجه حرارت هوا از 7 درجه سانتي گراد بالاتر رود ، ميزان مصرف آب افزايش پيدا مي كند و در دماي كمتر از 10 درجه سانتي گراد افت مي كند . گاوهاي گوشتي نيز در 4 ساعت 5 الي 6 مرتبه آب مينوشند و بطور نمونه يك گاو پرواري 450 كيلو گرمي در دماي 10 درجه به 17 تا 36 كيلوگرم آب و دوره هاي 30 درجه سانتي گراد به 36 تا 82 كيلوگرم آب در روز نياز دارد. جدول 1و2 برخي از عوامل را كه بر مصرف آب گاو اثر مي گذارد ، نشان مي دهد . جدول 1) نيازهاي آبي گاوهاي شيري : نوع دام سن يا توليد ليتر در روز گوساله هاي هلشتاين گوساله هاي هلشتاين گوساله هاي هلشتاين گوساله هاي هلشتاين گوساله هاي هلشتاين 1ماهه 2 ماهه 3 ماهه 4ماهه 5ماهه 6/7-5 2/9- 7/5 6/10 -8 3/13- 4/11 5/17-5/14 تليسه هاي هلشتاين تليسه هاي هلشتاين 18-15 24-18 27-4/22 5/36-7/27 گاوهاي جرزي گاوهاي گرنزي گاوهاي هلشتاين ،بروان سوئيس و آيرشاير 14 كيلو گرم شير در روز 14 كيلوگرم شير در روز 14 كيلوگرم شير در روز 59-4/49 8/60-4/52 6/64-1/55 گاوهاي هلشتاين ،براون سوئيس و آيرشاير گاوهاي هلشتاين ،براون سوئيس و آيرشاير گاوهاي هلشتاين ،براون سوئيس و آيرشاير 22 كيلوگرم شير در روز 36 كيلوگرم شير در روز 46 كيلوگرم شير در روز 6/102-2/91 6/159- 4/144 6/197- 4/182 گاوهاي خشك ،6 تا 9 ماه آبستن 4/94- 2/34 جدول 2) نياز روزانه آب مصرفي گاوها ي دوشا بر حسب درجه حرارت محيط: دماي محيط (درجه سانتي گراد) ميانگين توليد شير در روز (كيلوگرم ) 14 32 40 50 4/4 58 96 115 134 6/15 63 107 129 150 7/26 70 123 150 175 جدول 3)عوامل احتمالي كه باعث افت مصرف آب مي شوند : عامل اوليه مشكلات خاص فقدان وسايل و امكانات آبخوري پوسيدگي و خورده شدگي دريچه هاي خروجي آب فشار ناكافي سامانه حداقل 20 پوند فشار لازم است كيفيت ضعيف شيميايي آب بسيار قليايي يا اسيدي سولفيد هيدرژن (بوي تخم مرغ گنديده) طعم فلزي آهن ازدياد مواد جامد غير محلول در آب آلودگي كلي فرم باكترياي حاصل از آلودگي مدفوع در آب مواد شيميايي سطحي كه گاو بر روي آن مي ايستد ولتاژ برق حاصل از سيم هاي لخت دسترسي محدود اندك گاوها به آبخوري ها تراكم بيش از حد – سطوح گلي و لجني- مكانهاي نامناسب آبخوري ها علائم مصرف ناكافي يا بيش از حد آب: مصرف كم آب باعث محدود شدن خروج ادرار و سفت شدن مدفوع دام مي گردد، اين حالتها ممكن است علائم دهيدراسيون ناشي از بيماري باشد . محدوديت منابع آبي در گاوداري باعث محدودشدن توليد شير و اگر دام از گودالهاي آب حاوي ادرار استفاده كند ، بيماري روده اي بو جود مي آيد . بخاطر داشته باشيد فقدان نمك ، پتاسيم و پروتئين خام در جيره غذايي نيز مي تواند اين رفتارها را ايجاد كند . مصرف بيش از حد آب باعث توليد بيش از اندازه ادرار و شل شدن غير طبيعي مدفوع و تاحدي ايجاد نفخ گردد . اين نوع نفخ بيشتر در گوساله ها ديده مي شود . اسهال حاصل از مصرف بيش از اندازه آب از نظر رنگ و بو طبيعي و عادي مي باشد . در شرايطي كه دام مقدار بسيار زيادي آب مصرف مي كند ، احتمالاً مصرف نمك و جوش شيرين در آن بالا بوده و يا خوراك آلودگي داشته است . كيفيت آب: مشكلات ناشي از كيفيت نامناسب آب چاه ها و چشمه ها به ويژه در زماني كه مديريت محيطي ضعيف باشد ، ديده مي شود . گاهي اين منابع آبي داراي فاضلابهاي صنعتي ، شيردوشي يا تانك هاي سپتيك مي باشند . از آنجا كه گاوهاي پر شير ممكن است روزانه 90 تا 140 ليتر آب مصرف كنند ، نسبت به كيفيت آب حساس تر هستند . اگر گاوها از آب بركه استفاده مي كنند بيشتر در معرض خطرات بيماري هاي باكتريايي قرار خواهند گرفت ، لذا توصيه مي شود با فنس اطراف اين منابع آبي را محصور نمود . لازم به يادآوري است با بررسي كيفيت آب در محل مصرف موثر تر است از منبع و سرچشمه است ، زيرا نشان دهنده دقيق آبي است كه مدام مي نوشد . توجه به اين نكته ضروري است كه آب مورد استفاده در شير دوشي براي شستشوي دستگاه پستانها بايد حتماً عاري از كلي فرم ميكروبي باشد . همچنين اگر گاوها از آب آلوده استفاده كنند ، توليد شير كاهش پيدا كرده احتمال بروز كتوز و اسهال مزمن افزايش مي يابد . توصيه مي شود آبخوري ها حد اقل هفته اي دو مرتبه تميز شوند . ((كيفيت شيميايي آب: )) آبهايي كه ميزان سولفات و منيزيوم بالايي دارند ، باعث بروز اسهال شده و احتياجات روزانه بدن به سلنيوم ، ويتامين E و مس افزايش مي دهند . آبهايي كه آهن بالايي دارند ، نياز روزانه گاوهاي شيري به مس را ازدياد مي بخشند . اگر آب گاوداري تا حدي اسيدي باشد (PH كمتر از 5/5 )ممكن است اسيدوز خفيف با نشانه هاي زير بوجود آيد : ٭كاهش توليد شير ٭كاهش درصد چربي شير ٭كاهش افزايش وزن روزانه ٭ مشكلات از غذا افتادگي ٭شيوع بيماري هاي متابوليك و عفوني ٭افزايش درصد ناباروري در گله ٭افزايش ميزان حذف منابع آبي قليايي (PH بيش از 5/8 )ممكن است آلكالوز خفيف با نشانه هاي زير را بوجود آورد : ٭كمبود ويتامين B و اسيدهاي امينه ٭برخي از علايم شبيه اسيدوز خفيف در اين هنگام اگر جيره حاوي يونجه بافر و مواد معدني بالايي باشد ، آلكالوز تشديد مي شود سطوح بيش از 100 الي 150 پي پي ام نيترات (NO3) در آب مي تواند مشكلات توليد مثلي در گاوهاي بالغ در رشد تليسه ها بوجود آورد . البته تاثير نيترات در كاهش توليد شير ديده نشده است . علايم مسموميت با نيترات شامل نا باروري ، محدوديت افزايش وزن ، سقط ، بيماريهاي تنفسي و حتي مرگ است . وجود بيش از حد 1- پي پي ام در آب سمي باشد وميزان 125 پي پي ام منيزيوم و 250 پي پي ام سولفات باعث رواني و شل شدگي مدفوع مي گردد . آبي كه گوساله ها مصرف مي كنند بايد فاقد انواع باكتري هاي بيماريزا بوده و ميزان كلي فرم باكتريايي آب مصرف گاوهاي بالغ بايد كمتر از 10 در هر 100 ميلي ليتر باشد در همين راستا نظافت مرتب و منظم آبخوري ها ضروري مي نمايد . ((بررسي كيفيت آب )): لازم است كه سالانه آب گاوداري از نظر كلي فرم ها ، PH ، نيترات و نيتريت ها و مجموع باكتري ها بررسي و آزمايش شوند . اكثر آزمايشگاهها توانايي آزمايش فاكتورهاي آب را دارا هستند . ضمناً سطوح قابل قبول تستهاي كيفي آب در جدول 4 ارائه شده است . جدول 4: فاكتورهاي آناليز كيفي آب مورد ميانگين مورد انتظار سطح ايجاد مشكل احتمالي براي گاوها PH 7 5/7-8/6 زير 5/5 – بالاتر از 5/8 ppm ppm ppm مواد جامد محلول 368 500 يا كمتر بيش از 3000 مجموع قليائيت 141 400-0 بيش از 5000 سولفات 5/35 250-0 بيش از 2000 فلورايد 23/. 2/1-0 بيش از 4/2 كلسيم 4/60 43-0 بيش از 500 منيزيوم 9/13 29-0 بيش از 125 آهن 9/13 29 -0 بيش از 3/. منگنز 3/. 5./. -0 بيش از 5/. مس 1/. 6/. - 0 بيش از 6/. تا 1 ارسنيك _ 5./. بيش از 2/. كادميوم _ 1./.-0 بيش از 5./. سرب _ 5./.-0 بيش از 1/. نيترات (NO3) 8/33 10 - 0 بيش از 100 نيتريت (NO2) 28/. 1/. - 0 بيش از 4 الي 10 سولفيد هيدرژن _ 2 -0 بيش از 1 باريوم _ 1 _0 بيش از 10 روي _ 5_0 بيش از 25 مجموع باكتري ها درصد ميلي ليتر 336300 زير 200 بيش از يك ميليون مجموع كلي فرم درصد ميلي ليتر 933/. كمتر از 1 بيش از 1 براي گوساله ها بيش از 15 تا براي 50 براي گاوها كلي فرم مدفوع _ كمتر از 1 بيش از 1 براي گوساله ها بيش از 10 براي گاوها توجه به اين نكته ضروري است كه نبايد هر آبخوري در بهاربند براي بيش از 20 رأس گاو در نظر گرفته شود . لازم به ذكر است آبخوري ها در محل هايي قرار داده شوند كه به سهولت قابل دسترسي توسط دامها باشند ، اين مطلب در شرايط استرس هاي گرمايي اهميت بيشتري پيدا مي كند . در صورتي كه آب زيادي در اطراف آبخوري ها ريخته شده و محيطي خيس و لجني بوجود آورد احتمال بروز بيماري هايي مانند ورم پستان پيدا مي كند . در پايان شايان ذكر است كه هرچند در جيره غذايي ، تعادل پروتئين ، انرژي ، مواد معدني و ... اهميت زيادي دارد ولي هرگز نبايد آب و كيفيت آن را فراموش كرد، زيرا بدون وجود آب سالم ، تميز و با كيفيت نمي توان به عملكرد مظلوب در گاوها و گوساله ها دست يافت . منابع مورد استفاده : 1- grant , R .(1996). Water Quality and Requirements for dairy cattle . Nebguide 2- lrwin , R . W. (1992) Water require,ments of livestock Ontario university 3 – Maynard , H .(1992) . milk production linked to water quality , Reaap Canada ترجمه : آبتين اژدري لینک به منبع:http://www.skhass.org/
فاكتور هاي بسياري مي بايست به منظور به حداكثر رساندن سود دهي يك گله شيري در نظر گرفته شود. مديريت توليد مثل با كيفيت عالي را ميتوان بعنوان نقطه شروع در نظر گرفت ، زيرا آبستني ارتباط مستقيمي با سود دهي دارد.
وجود آبستني هاي مداوم امري ضروري براي تمامي گاوداري ها ميباشد تا آنها را در صنعت دامپروري پايدار و پر رونق نگه دارد. با وجود پيشرفت كنوني و فشاري كه براي به حداكثر رساندن توليد وجود دارد، آبستن كردن گاوها پس از زايمان و در يك برنامه منظم امري حياتي است.
طبق گفته آقاي Dr. Michael ، مديريت خدمات فني كمپاني ABS : ‹‹ هيچ تكنولوژي وجود ندارد كه بتواند همانند نتيجه حاصل از بارداري، يك گاو را به توليد شير بازگشت دهد››. در واقع، هر دامدار ميبايست ‹‹برآورد دقيقي›› از ميزان آبستن هايي كه هر هفته براي نگهداري سايز گله و ميزان توليد شير لازم ميباشد داشته باشد. به چه دليل نياز به يك ‹‹ برآورد دقيق›› ضروري است؟
زيرا دامدار در صورت آنكه ميزان آبستني لازم در هفته را به منظور به حداكثر رساندن درآمد بالقوه انجام ندهد با انتخاب سخت ‹‹ Hard Choice ›› مواجه خواهد گرديد. انتخاباتي چون فروختن گاوهايي كه در دوران باز بسر ميبرند، افزايش طول دوران شير دهي از طريق طولاني كردن روزهاي باز، و خريد جانشين هاي گله از جمله مواردي است كه ميتواند درآمد بالاي طولاني مدت را نابود سازد. بررسي در سال 2001 نشان داد كه دامداري ها حدود 2/90% در آمد كل خود را از طريق فروش شير كسب كرده اند . از آنجا كه بارداري فاكتوري كليدي براي برگشت دادن گاوها به توليد شير ميباشد، ميتوان نتيجه گرفت بارداري = توليد شير، كه در كل، سوددهي يك گله را افزايش مي دهد.
از جنبه بانكي
طبق گفتهRod Wautlet ، مشاور تجاري ,Wis Agri-Business Consultant Deforest گاوهاي زنده، سرمايه هايي هستند كه در آمد توليد مي كنند و تنها دارائي هايي هستند كه خودشان قدرت توليد مثل دارند. كيفيت مديريت، از جمله توليد مثل يكي از موارد مورد توجه وام دهندگان مي باشد. در سرمايه گذاري هاي كوتاه مدت بيشتر توجه وام دهندگان به سطح توليد شير معطوف بوده و البته پرورش و جاي گذاري در يك سطح معقول نيز مورد توجه آن ها مي باشد. اگر چه، آبستني گاوها را به شيردهي بعدي مي كشاند و كمكي جهت حفظ توليد شير و سود حاصل از توليد مي باشد، در برنامه هاي بلند مدت وام دهندگان ترجيح ميدهند كه افزايش در ميزان موجودي گاوها از طريق نگهداري از گله و افزايش امكان جاي گذاري صورت پذيرد .
اگر توليد كنندگان و وام دهندگان قصد دارند ا ز سرمايه گذاري خود در صنعت گاوداري حمايت نمايند، برآورد دقيق آبستني و نرخ آبستني دو پارامتري هستند كه در برنامه هاي كوتاه مدت مي بايست به دقت كنترل و تنظيم گردند. موجودي گاوها به تنهايي براي كنترل و تنظيم برنامه هاي كوتاه مدت يك برنامه پرورشي كافي نيستند.
بسياري از وام دهندگان سرمايه گذاري بر روي گاو را يك تجارت پر ريسك مي دانند، زيرا حيوانات ممكن است مريض شوند، بميرند و يا فروخته شوند. وام دهندگاني كه در خصوص اين گونه سرمايه گذاري و تيم مديريتي وام ها آسوده خاطر هستند فقط بر روي گاوها سرمايه گذاري نمي كنند بلكه آنها اعتماد كافي به تيم مديريتي دام دارند و اميدوارند كه اين تيم خلاقيت كافي براي دوباره به دست آوردن سرمايه را داشته باشند . به علت ريسك موجود اكثر بانك ها تنها براي 3 الي 5 سال بر روي گاو سرمايه گذاري مي كنند.
به منظور رشد دادن يك صنعت، برخي از نواحي كشور متوجه شده اند كه زماني ميتوان يك سرمايه طولاني مدت كسب گردد كه گاو بعنوان ضميمه اي در سرمايه به طور صحيح مديريت شود.
در حين تغييراتي كه در صنعت گاو شيري روي ميدهد ، توليد كنندگان و تيم مديريتي گله سعي ميكنند كه مسائلي چون نحوه اندازه گيري توليد مثل را به وام دهندگان آموزش دهند. نكته مهم در هر معيار اندازه گيري آنست كه قادر باشد ميزان را محاسبه كرده و ارزش آن را استنتاج نمايد. برآورد دقيق آبستني و نرخ آبستني دو نمونه از اين نوع ميباشند. برخي مردم طرفدار افزايش فاصله گوساله زايي ميباشند، هر چند، يك تحقيق جديد كه توسط Bruce Jones ، يك اقتصاد دان كشاورزي دانشگاه Wisconsin - Madison ، صورت گرفت به وضوح نشان ميدهد كه فاصله زياد بين آبستني (بيش از 390 روز) منجر به سوددهي كمتر مي شود حتي در صورت ارائه شير با قيمت بالاتر، افزايش توليد هر گاو و ميزان سرمايه كمتر. نتيجه آنكه، افزايش فاصله آبستني منجر به نتايج منفي اقتصادي شده و آبستني يكي ا ز با ارزشترين وسايل جهت افزايش سود دهي مي باشد.
عاملاني كه از برنامههاي پرورشي چون توليد جايگزين هاي بيشتر حمايت ميكنند و اجازه ميدهند كه توليد كننده خريد و فروش گاوها را به صورت اختياري انجام دهد و يا عملكرد آن ها را افزايش دهد سود بسيار بيشتري نسبت به آن هايي كه با برنامه هاي توليد مثلي مبارزه مي كنند كسب مي نمايند .
به حداكثر رساندن ميزان بارداري
در گذشته، اكثر مديران بيشتر وقت خود را صرف كنترل هماهنگي هزينه هاي ماليات زا ميكردند. هر چند طبق گفته Dr. Michael ‹‹ واقعيت آنست كه اكثر دامداري هاي صنعتي كمتر از 2% هزينه هاي ناخالص خود را برا ي اسپرم به ازاي هر آبستني خرج مي نمايند، با اين حال در برخي عملكردها آبستني ممكن است ميزان درآمد خالص هر گاو در سال را تا 50% افزايش دهد ›› نتيجه آنكه، تلاش براي افزايش نرخ باروري از طريق كاهش حيواناتي كه تلقيح مي شوند به ندرت سودمند خواهد بود. هدف بايد به حداكثر رساندن نرخ آبستني و بهينه كردن تشخيص فحلي و نرخ باروري باشد. ارزش افزاينده آبستني در يك گله شيري ، از طريق افزايش ميزان توليد شير، كاهش دام حذفي و توليد كافي گاوهاي جوان مشخص مي گردد.
قرار دادن حداكثر ايجاد آبستني بعنوان هدف اصلي ، به مديران اجازه مي دهد تا در وراء هزينه ها اثرات مالي برروي يك دامداري را ارزيابي نمايند. براي مثال هنگامي كه خـــدمـــات توليـــد مثلـــي و ژنتيــــكي از طـــريق يك مــنبع خارجي مانند ABS Reproductive Management (RMS) System ارائه گردد هزينه هر تلقيح به ازاي ژنتيك براستي افزايش مييابد. نكته مثبت اين امر، مقدار زماني است كه توسط توليد كننده، دامدار و يا كارمندي ديگر صرفه جويي مي شود و مي تواند براي تشخيص مسائل مهمتري در مديريت گله مانند سلامت گله، Transition Period و يا افزايش آسايش گاوها صرفه جويي گردد و به شكل مثبتي عوارض آن ها را تحت تاثير قرار دهد.
گله هايي كه از RMS استفاده ميكنند به طور مرتب نرخ آبستني 18% دارند كه در مقايسه، متوسط نرخ تخميني آبستني ملي كمتر از 14% ميباشد. شكل A اثر اين تفاوت را براي يك گله 500 رأسي نشان مي دهد.
در اين دايره شماره 5 Post the Voluntary Waiting Period (150 روز شيردهي )، حدوداً 59 مورد آبستني بيشتر مشاهده مي گردد. بر اساس ارزش آبستني كه معادل 600 دلار ميباشد، آبستني هاي مذكور افزايشي بيش از 35000 دلار را نشان ميدهد كه نتيجه بهبود يافته ميباشد.
گاوها ي نر چطور؟
همانند RMS، گاوهاي نري كه به طور طبيعي جفت گيري ميكنند تشخيص فحلي و جفتگيري را همزمان انجام مي دهند. اگر چه جفت گيري طبيعي به ندرت از نرخ آبستني و برنامه هاي تلقيح مصنوعي پيشي مي گيرد. شكل B تفاوت موجود بين نرخ باروري بين تلقيح مصنوعي و جفت گيري طبيعي در 30 گله از مشتريان ABS را نشان مي دهد.
خلاصه
يك برنامه توليد مثلي با كيفيت مي تواند به سود كشي از يك دامداري كمك كند. براي تشخيص اين امر توليد كنندگان وام دهندگان و تيم هاي مديريتي گله نياز به استفاده و فهم درست شاخص ها دارند.
ارزش آبستني
معمولاً بحثي وجود دارد كه يك حيوان آبستن در يك دامداري نسبت به يك گاو كه در دوران باز بسر مي برد ارزش بيشتري دارد . ارزش آبستني تفاوت ارزش آينده گاو را مستقل از اينكه آيا او آبستن خواهد شد و يا در دوران باز باقي خواهد ماند نشان مي دهد.
Dairy Comp 305 به توليد كنندگان اجازه مي دهد تا ارزش آبستني را در گله خود با اطلاعات واقعي گله تخمين بزنند. حدود ارزش آبستني اخير از 394 دلار تا 759 دلار متوسط 618 دلار برا ي 30 گله گاو شيري صنعتي، مي باشد.
Dairy Comp 305 به توليد كنندگان كمك مي نمايد تا ارزش آبستني را تعيين كرده و تصميمات تلقيح را به صورت فردي بر روي هر گاو اتخاذ نمايند. مدول مذكور ارزش خالص مورد نظر هر گاو را با تبديل فاكتورهاي حيوان مانند توليد آينده، مرحله شيردهي، وضعيت توليد مثلي، هزينه هاي جايگزين كردن تليسه، ارزش حيوان حذفي، قيمت شير، هزينه هاي كم بازده تغذيه، ميزان و دوام مورد انتظار جهت تخمين ارزش گاو و آبستني مورد استفاده قرار مي گيرند. اين ارزش ها را مي توان بعداً براي اتخاذ سودمندترين تصميمات دامداري ها استفاده نمود .

