هنرستان کشاورزی شهید باهنر

آنفلوانزای پرندگان بیماری ویروسی است كه دارای 256 گونه می‌باشد، یعنی ویروس این بیماری به دلیل دارا بودن وضعیت ساختمانی می‌تواند 256 نوع آنفلوانزا ایجاد كند.
ویروس دارای خاصیت بازآرایی بوده و می‌تواند از گونه‌ای به گونه دیگر جهش كند و بیماری جدیدی را به وجود آورد.
یكی از عوامل موثر در شدت ابتلا و تلفات این بیماری، نوع آنتی ژن ویروس (بر اساس هماگلوتینین 16 آنتی ژن و نورآمینی داز 9 آنتی ژن) كه دارای تنوع متعدد است، می‌باشد.
در حال حاضر آنفلوانزای طیور در شرق آسیا H5N1 خطرناكتر از نوع آنفلوانزای طیور در پاكستان موسوم H7N3 است.
آنفلوانزای طیور ایران كه در سال 1379 رخ داد، از نوع H9N2می باشد.
استرسهای پرورشی و محیطی (حمل و نقل و جابجایی پرنده، گرما، سرما، گرسنگی، تشنگی، واكسیناسیون، تغییر جیره غذایی، تغییر كارگر، كمبودهای غذایی بدن، تهویه و تراكم) از عوامل موثر در شدت ابتلا و تلفات این بیماری است.
عفونتهای سایه یا عفونتهایی كه به صورت ثانویه بوجود می‌آید، عامل دیگر ابتلا به این بیماری ویروسی است.
قارچ‌زدگی و كپك زدگی دان مصرفی و وجود توكسین مترشحه قارچها مثل آفلاتوكسین در خوراك طیور،
پائین بودن مقاومت بدنی طیور و بدی مدیریت پرورش از عوامل دیگر این بیماری است.
تهیه جوجه‌های ضعیف و آلوده به مایكوپلاسما (MS و MG مثبت) عامل دیگر ابتلا به این ویروس است.
درگیری پرنده و شیوع بیماریهای ویروسی به ویژه بیماریهایی مانند گامبورو، برونشیت، عفونت كم خونی ویروسی در جوجه‌ها، مارك و برخی از بیماریهای میكروبی (باكتریایی) كوكسیدیوز عوامل این بیماری هستند.
همچنین وجود پرندگان وحشی و مهاجر كه همیشه به عنوان مخزن ویروس می‌تواند عامل انتقال ویروس باشد.
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، انتقال بیماری آنفلوانزای پرندگان در اثر تماس و مجاورت پرندگان سالم با پرندگان آلوده و یا ترشحات مدفوع آنها صورت می‌گیرد.
انتقال ویروس از طریق لوازم و تجهیزات، لباس، چكمه، وسایل نقلیه، آب و غذای مرغ صورت می‌پذیرد.
پرندگان مهاجر و وحشی یكی از اصلی‌ترین راههای انتقال ویروس به ویژه بین كشورها می‌باشند. همچنین پرندگان بهبود یافته از بیماری همواره می‌توانند به عنوان مخزن ویروس باعث انتشار و شیوع بیماری شوند.
این گزارش در مورد راههای پیشگیری آورده است: اعمال دقیق نكات بهداشتی و افزایش تامین آن در سطح مزرعه، جلوگیری از تردد افراد متفرقه به داخل مزرعه، ضد عفونی كردن آب آشامیدنی، ضد عفونی كردن خودروهای حمل دان و تجهیزات هنگام ورود به مزرعه به كمك دستگاه سم پاش و عبور آن از داخل حوضچه ضدعفونی از راهای موثر جلوگیری از ورود بیماری است.
استفاده از لباس كاركامل (كلاه، شلوار و بلوز، دكمه و ماسك) برای كلیه افراد شاغل و یا بازدید كننده، گرفتن دوش برای كلیه نفرات قبل از ورود به سالنهای پرورش به هنگام اتمام كار روزانه، استفاده از حوضچه ضدعفونی قبل از ورود به سالن، معدوم كردن صحیح تلفات در پایان هر روز (سوزاندن یا دفن كردن لاشه‌ها در عمق زمین با رعایت ضوابط)، خودداری از جابجایی دان و مواد اولیه آن از یك مرغداری به مرغداری دیگر و یا از محل آلوده به محل پاك و خرید دان و مواد اولیه آن از مراكز معتبر و تابع ضوابط بهداشتی از راههای موثر پیشگیری است.
بنابراین گزارش، چون ویروس آنفلوانزا جزء ویروسهای حساس در برابر حلالهای چربی مانند دترجنت‌ها می‌باشد، به فرمالین و اسیدهای رقیق و یونهای آمونیوم حساس بوده و به آسانی از بین می‌رود.
ویروس آنفلوانزا در مقابل حرارت، خشكی و تغییر نیز سریعاً غیرفعال می‌شود از این رو استفاده از مواد پاك كننده چربی (مایع ظرفشویی) برای شستشوی وسایل و ضد عفونی به كمك فرمالین می‌تواند موثر باشد.
انجام واكسیناسیون علیه بیماری طبق نظر دامپزشك مزرعه یك اقدام پیشگیرانه است.
با توجه به این كه كود مرغ یكی از بهترین محلها برای بقاء ویروس است، از این رو باید با بهسازی و ضد عفونی با محلول فرمالین بر سطح آن امكان بقاء ویروس را از بین برد، ویروس در سرما و محیط مرطوب می‌تواند تا چند ماه زنده و فعال باقی بماند.
راه تشخیص این بیماری، كاهش اشتها، بی‌حالی، افتادگی بالها، تورم سینوسها، تنفس صدادار، كبودی تاج و ریش از علائم ظاهری ابتلا به بیماری است.
در این گزارش، در مورد درمان پرندگان آمده است: درمان وجود ندارد و تنها با تقویت پرندگان باید سیستم ایمنی را آماده پاسخ دهی كرد